اكبر ترابى شهرضايى

311

آئين كيفرى اسلام (فارسى)

نمىكند كه تازيانه خوردن قاذف ، متوقّف بر مذكّر بودنش است ؛ و اگر زنى قاذف بود ، از دلالت آيه خارج است ؛ لذا ، در اين جهت ، بين مرد و زن فرقى نيست ؛ در پاره‌اى از روايات نيز به هشتاد تازيانه اشاره شده است . فرع دوّم و سوّم : كيفيّت ضرب حدّ قذف در باب زنا گفتيم : لباس‌هاى زانى را از بدنش بيرون آورده و او را به شدّت مورد ضرب قرار مىدهند ؛ ولى در باب قذف ، قاذف را برهنه نكرده و ضرب را نيز با شدّت نمىزنند ؛ زيرا ، در روايات آمده است ضرب قاذف به شدّت ضرب زانى نباشد ؛ بلكه ضربى متوسّط بر لباس‌هاى معمولى او مىزنند . البتّه بعضى از روايات ، بر در آوردن عبا دلالت دارد ؛ زيرا ، تازيانه بر روى عبا اثر ندارد . رواياتى كه در اين مورد رسيده ، حاوى سه جهت است : الف : كيفيّت ضرب قاذف ؛ ب : برهنه نكردن او ؛ ج : تقسيم تازيانه‌ها بر تمام بدنش به استثناى سر ، صورت و عورت . در جهت سوّم بحثى نيست ؛ زيرا ، در گذشته گفتيم ورود تازيانه به سر ، سبب ضربه‌ى مغزى يا نابينايى او مىگردد ؛ و زدن تازيانه بر آلت تناسلى نيز گاه موجب فلج شدن مضروب مىشود . از اين رو ، فرقى بين باب قذف و باب زنا و لواط نيست ؛ بنابراين ، روايات را براى اثبات دو جهت ديگر مىآوريم : 1 - وعن أبي عليّ الأشعري ، عن محمّد بن عبدالجبّار ، عن صفوان ، عن إسحاق بن عمّار ، عن أبيالحسن عليه السلام ، قال : يضرب المفتري ضرباً بين الضربين ، يضرب جسده كلّه . « 1 » 2 - وعن عليّ بن إبراهيم ، عن محمّد بن عيسى ، عن يونس ، عن إسحاق بن عمّار ، عن أبي الحسن عليه السلام ، قال : المفتري يضرب بين الضربين ، يضرب جسده كلّه فوق ثيابه . « 2 » فقه الحديث : اين دو روايت موثّقه ، بيش از يك روايت نيستند ؛ هرچند در نقل ، روايت

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 448 ، باب 15 از ابواب حدّ قذف ، ح 2 . ( 2 ) . همان ، ح 3 .